Umut Var

Geçtiğimiz yıl din mi, bilim mi gibi tartışmalar sürer iken, sorunun cevabının güç ve rant olduğunu unutuyoruz. Gelişmiş ülkelere baktığımızda, ki az gelişmişlere göre çok gelişmişleri örnek alabilmek daha mantıklı geliyor, yaptıkları seçim belli; maddi ve manevi denge!

Türkiye’deki her alandaki ahlaksızlık, yozlaşmışlık, bu çirkinliklere karşı koruyabilecek bir hukukun yoksunluğu; bütün bu sistemin çalışma prensiplerini de üstüne üstlük biz fonlarız. Bu şahane sistemin tüm parası bizim cebimizden çıkar. Yaptığımız ödemeler hesabımıza hiç girmediği için anlamayız. Mesaiye devam! Oysa başka bir şey olsa para vermemek için taklalar atarız. Hatta şimdiye kadar benim de aslında derinden bildiğimi sandığım, fakat farkında bile olmadığım, çalışmanızın karşılığını asla alamayacağınız maaşınızın neredeyse iki kat olduğu ama yarısının şikayet ettiğiniz çoğu patrona değil de, devletin direkt bu muhteşem işleyen sistemine; verginin, vergisinin vergisi toplam ve çarpanları ile gittiğini, vergi sisteminin anlaşılmazlığı, içinden çıkılmaz kaosunu, hukukun ise sadece devlet tarafından bunun tahsilatı için çalıştırılabildiğini yaşayarak anlıyorsunuz.

Gelecek nesilin emanet olduğu öğretmenler; artık hepimizin öğrenci ve öğretmen olduğu, tüm kaynakların elimizin altında olduğu bağlı bir dünyada yaşıyoruz. Beraber bir şeyler yapabilme şansımız var. Çocuklarımızı intihara sürükleyen bir eğitim sistemi içine ev, arsa paraları ödenerek giriliyor; ki bu gerçek anlamda bir fiyasko! Hiç hesaplamadığımız için, sadece yeni işsizlik, maaşsızlık, sonsuz stajyerlik, sonsuza kadar katlanarak gidecek ve herkesin en azından bir çeşidine sahip olduğu banka kredileri gibi kavramlarla tanışmaya başlıyoruz.

Problemlerin kaynaklarını incelemeden bunları çözme şansımız yok, en zor görerek anlayabildiğimiz şey ise kendi içinde bulunduğumuz sistemin hatalarını dışarıdan bakmadan anlama şansımızın olmaması. Herkes yapıyor ise  doğrudur düşüncesi bu kadar görünür bir problemde aşılması gereken bir durum, bu kolektif bir hareketle uzun vadede değiştirilebilir.

Koyun ve sürü psikolojisinden bahsederken, çocukları bu eğitim sisteminin içinde paramparça olan aydın aileler, elinize bir kalem kağıt alın ve çocuğunuzun geleceğini şimdi yeni baştan tasarlamaya başlayın. Sistemler bir anda değişemez, fakat verdikleri hasarları tamir etmeye başlamak için çok geç kalmış değilsiniz. Bu frenleri patlamış gidişat içerisinde, hayallerinizi teslim etmeye başlamak üzere iken, her şeyin sadece karşılıklı güven ve hayaller sayesinde inşa edilebileceğine inanan insanların bir şekilde birbirini bulabileceğini ve bulduklarını görüyorum.